
Veysi Ülgen
Veysi Ülgen yazdı: Bir başına direnen kenti düşlüyor
öte tarafı kent
patlatılan ışıkları
ve parlatılan şatafatıyla
gibimsi pembemsi hayata
devam ediyorken
bu tarafında
gece sessiz
gece puslu
gece öfkeli
ihanete uğramanın hırsıyla
karanlığın gölgesinde
bir başına şafağa bileniyor
kölelerin gôz nuru
ve el emeği ile nakşedilmiş
sürgün yaşamlara dam olmuş
kimliksiz efsaneleri dokumuş
ama dilsiz, ama şiirli, ama sitemli
bin yıllardır zalimlere direnmiş
mazlumlara kol kanat germiş
illa ki tarifsiz isyanları nakşetmiş
yanık taşların derzinde
bir başına direnen kenti gözlüyor
ve makinalar sur kapılarında
yıkım için şafağı bekliyorken
yanık taşlı damların sakini
taklacı güvercinler sürgün
yıldızlar sönük
ay tutuk
ateşböcekleri buruk
kent karanlığın gölgesine tutsak
bir başına şafakta haramilere bileniyor
yani bu kentin yalnız yakası
sabah ocakta kaynayan çorbayı bekleyen
yeni bajarın proleterleri
nikah tuzaklı pencere aşkları
demir kapılara fısıldanan hikayeleri
mehlede nara atan qirixları
qehwede nezere kağıtçıları
kuçelerde çocuk taşlamaları
çarşı karakolunda biten
aynasız koşuşturmacaları
ve siyah beyaz anıların direnişiyle
bir başına kendisini savunmaya hazırlıyor
kentin ihanete uğramış bu yarım
ve yalnız yakasında karanlıkta düşlerken
kilidi kırık dut ağacından kapıları
ve surların ateşten taşlarıyla
bir eski zaman avlulu eve karşı
bir yaşam pırıltısıyla
virane meydanda bir başına kalmış
karanlıkta siluetiyle meydan okurken
bir başına geceyi parçalamaya hazırlanıyor
bir lokma ekmeğin paylaşıldığı
avluda suyu çekilmiş
kuyu başında bekleşen komşuları
taş avluda kadınların gülüşleri
bir bebeğin doğarken
avluya yaydığı yaşama çığlığı
annenin ışıldayan gözleri
ve kapıda baba olduğunu öğrenen
elleri nasırlı adamın kalp atışları ile
bu kûçe
bu hewş
bu virane kent
bir başına yıkıma meydan okuyor
ve birden yıldızlar ışıldıyor
ay dolanıyor
gecenin sessizliği sarsılıyor
ve de bu kûçelerin eski bir taş parçası
genç bir adam
birazdan yırtılacak
sessiz gecenin düşlerini saklayan
ihanet örtüsünün altında
surlara sarmış ayakları
yeni doğan bebeğin gözbebekleri
gözleri karanlığı dağıtacak kadınların gülüşleri
siyah beyaz resimlerde ki kavga anılarıyla
ve taşlara kazılı yanık sevdasıyla
bir başına talana direnen kenti düşlüyor
Veysi Ülgen yazdı | Barışabilme ihtimali de güzeldi
17 Mart 2025 Pazartesi 20:07Veysi Ülgen yazdı | Bir ‘kaybetme tesellisine’ alışmaya çalışıyordu
24 Şubat 2025 Pazartesi 00:23Veysi Ülgen yazdı | Yanlışını silecek bir silgisi hiç olmamıştı
17 Şubat 2025 Pazartesi 01:03Veysi Ülgen yazdı | Hikayesi kamyonla kaçmakla başlıyordu
02 Şubat 2025 Pazar 22:56Veysi Ülgen yazdı | Belki ceketini alıp gidecekti
13 Ocak 2025 Pazartesi 00:33Veysi Ülgen yazdı | Baki olan züğürtlüktü
07 Ocak 2025 Salı 23:27Veysi Ülgen yazdı: Sadece hakkını geri vermek istemişti
30 Aralık 2024 Pazartesi 00:05Veysi Ülgen yazdı: Ve o gözlerde artık değerli birini görebilirdi
23 Aralık 2024 Pazartesi 01:09Veysi Ülgen yazdı; ‘İçinizde hüznüm kadar umudum da var’ diyordu
15 Aralık 2024 Pazar 22:41Veysi Ülgen yazdı: ‘Ve geçmişle barışık bir barış’ diyorlardı
04 Kasım 2024 Pazartesi 00:09




Türkçe karakter kullanılmayan ve büyük harflerle yazılmış yorumlar onaylanmamaktadır.