Doktor mu yok meskeninde, yatak mı yok hastanende? Ne işin var cennet vatanın orta yerinde? Toplaşır birkaç doktor ve der ki; imkanlar yetersiz, mevcudiyet çaresiz. İki yol var önünde. Ya Angora ya da Konstantinopolis. İstanbul'da devadan çok keder vardır. Sadece Sultan Mehmed'e yardır. Dertsize cennet dertliye dardır. Bize de Ankara kalır. Devlet erkânını yüreğine alır.

Ne güzeldir büsbütün ne de tam olarak çirkin. Kalbindeki ne ise o'dur nasibin. Denizi yok soğuğu çoktur. Yoksulunun bile karnı toktur. Caddeleri gergin yapıları engindir. Sonunda evraklarla geldi dertli adam. Girdi hastaneye zihninde onlarca çile. Boşa bir an geçirmedi bile. Ahvalini getirdi dile. Kör olası gözlerim görmeyi terk eyledi.

Kocakarı cümlesini yüzüme karşı söyledi. Görme dedi bir daha yeryüzünde bir vaha. Gözlerin bulanmış kana müdahele gerek sana. Deva aradım yana yana. Günü gelmişse kendini O'na sun, innâ lillâhi ve innâ ileyhi raciun. Kırk kapıda kırk hekim, bu acının sahibi kim? Benim dedim hocam benim.

Ben nice ağrıları tek başına yenenim. Bir şifa da senden isterim. Kırk makineye koydum gözümü. Nihayetinde buldum bir salkım mor üzümü. Maşallah desen şeytan gözünü başka yere çevirir. Bakışıyla asırlık çınarları devirir. Ben görmeyen gözümle tasdik edebildiysem bunu gerisini siz düşünün.

Saçları salkımın kökü, gözleri cennetin eki. Kahverengi salkım saçak saçlarla mor bir prenses kostümü arasında duran masum bir suret.

Ağır bir ameliyat öncesi zerk edilen anestezi sanki meret. Allah'ın yarattığını övmek Rabbe övgüdür. Güzelliği methetmek beşeriye görgüdür.

Girizgâhı sıkı tutmam gerekiyordu. Acıdan tatlı devşirmeyi niyet eden Allah'ım onu vesile kıldı. Yüreğim felaket halden ferahlığa doğru daldı. Aşk değil bu belki sevgiye nazır. Saygıdır muhakkak, ilelebet.

Diyarbakır'da Boğazkere, Ankara'da Kalecik Karası derler mor üzüme. Ne kadar da yakışıyor biri görmeyen iki gözüme. Morun da kahven de hep öyle kalsın biricik Kalecik Karası sen burcu burcu kokmaya verdiğin ahdı bozma. Gönlündekine eş bana bir ömür kardeş olman dileğiyle. Morun da kahven de hep öyle kalsın.