DOLAR 7,9611
EURO 9,4624
ALTIN 462,73
BIST 1.338
Adana Adıyaman Afyon Ağrı Aksaray Amasya Ankara Antalya Ardahan Artvin Aydın Balıkesir Bartın Batman Bayburt Bilecik Bingöl Bitlis Bolu Burdur Bursa Çanakkale Çankırı Çorum Denizli Diyarbakır Düzce Edirne Elazığ Erzincan Erzurum Eskişehir Gaziantep Giresun Gümüşhane Hakkari Hatay Iğdır Isparta İstanbul İzmir K.Maraş Karabük Karaman Kars Kastamonu Kayseri Kırıkkale Kırklareli Kırşehir Kilis Kocaeli Konya Kütahya Malatya Manisa Mardin Mersin Muğla Muş Nevşehir Niğde Ordu Osmaniye Rize Sakarya Samsun Siirt Sinop Sivas Şanlıurfa Şırnak Tekirdağ Tokat Trabzon Tunceli Uşak Van Yalova Yozgat Zonguldak
Diyarbakır 15°C
Parçalı Bulutlu
Diyarbakır
15°C
Parçalı Bulutlu
Per 14°C
Cum 15°C
Cts 13°C
Paz 15°C

Siyaset, çözüm, “adam”cılık

26.09.2019
1.599
A+
A-

Türkiye’de ortalama yıllık eşdeğer hane halkı kullanılabilir fert geliri 2018 yılında 24 bin 199 TL iken, gelirin en yüksek olduğu bölge, 34 bin 912 TL ile İstanbul, en düşük olduğu bölgeler ise Diyarbakır, Van, Muş, Bitlis, Hakkari, Mardin, Batman, Şırnak, Siirt, Şanlıurfa illeri oldu.

Rakamlar Türkiye İstatistik Kurumu’nun (TÜİK), 2018 yılı Gelir ve Yaşam Koşulları Araştırması Bölgesel Sonuçları’na ait.

Aynı sonuçlar eğitimde de geçerli.

Yine TÜİK’in 2016’da yayımladığı, “İllerde Yaşam Endeksi 2015” araştırmasına göre, eğitimde en kötü 4 il arasında, Güneydoğu’dan Diyarbakır, Şırnak, Mardin ve Batman yer almış, diğer 6 ili ise Doğu Anadolu Bölgesi kentleri var.

TÜİK’e ait üç yıl önceki bilgiler bunlar.

Fakat bu yıl yapılan Liselere Geçis Sınavı (LGS) sonuçlarında son 11 il arasında sırasıyla Bitlis, Ardahan, Batman, Diyarbakır, Muş, Van, Mardin, Ağrı, Şanlıurfa, Siirt, Hakkari ve Şırnak var ve LGS’de ilk 20 ilin ortalama net sayısı 40-45’lerde iken son illerin maalesef 20 ile 25 gibi net sayısı var.

Bu tablo, ekonomi kadar eğitimde de söz konusu kötümser tabloyu bir kez daha gözler önüne seriyor.

Tüm bu bilgiler ışığında oluşan tablo elbette tesadüf değil.

Bu tablonun ortaya çıkmasına sebep birçok sorun var elbet, ancak en başa oturtacağımız sebep kuşkusuz bölgede yıllardır yaşanan çatışmalı süreç.

Sürecin sürdürülebilir olmaktan çıktığı son dört yıllık zaman dilimi içinde yaşananlar bölgede bu anlamda sorunları daha da derinleştirdi dememiz mümkün.

Bölgenin, Türkiye Cumhuriyeti kurulduğundan beri makûs olarak nitelenen talihindeki büyük açmazları da üzerine koyduğumuzda ortaya çıkan tabloyu destekleyen paralel bir politik bakış silsilesi de var bu tablonun oluşmasında.

Ancak sorunları aşmak adına ortaya “kesin bir irade” konul(a)mamasında en büyük handikap politik bakış açısına paralel halkın muhataplığının yanlış adresler üzerinden temsil edilmesi.

Handikap dediğimiz bu durumu biraz açalım.

Böylesi kaotik süreçlerde izlenen politikalarla beraber, sorunların yanlış adresler üzerinden çözülmeye/yürütülmeye çalışılması farklı rant ilişkilerini ortaya çıkarıyor.

Feodal yapılar/kanaat önderleri üzerinden oluşturulan kanallar, hem çözümü ötelerken, hem de sorunları daha da derinleştiriyor.

Temsil de ve tespit de bu noktada rayından çıkıyor.

Çözüm için ortaya konulması gereken “kesin irade”nin halk yararına olması önceliğinden çok, muhatap alınan çıkar grupları ve dar çevrelerine hizmet etmesi başlı başına bir sorun.

Hesaplar bu mantık üzerinden yapıldığı içindir ki; tüm taraflar açısından ortaya çıkan manzara halk nezdinde ne yazık ki gerekli karşılığı bulmuyor.

“Adamcılığa” hizmet eden bu anlayış, eğitimden, sağlığa, belediyelerden, devletin sair kurumlarına kadar her alana sirayet etmiş durumda.

Ve bu anlayıştandır ki maalesef çözüme olan inancı, tüm taraflar adına daha başından zedeliyor.

YORUMLAR

Henüz yorum yapılmamış. İlk yorumu yukarıdaki form aracılığıyla siz yapabilirsiniz.

"Bu internet sitesi, Avrupa Birliği’nin maddi desteği ile oluşturulmuştur ve sürdürülmektedir. İçerik tamamıyla diyarbakiryenigun.com sorumluluğu altındadır ve Avrupa Birliği’nin görüşlerini yansıtmak zorunda değildir."