Şiir iddiam hiç olmadı, arada bir ilham perimin provokasyonu ile birşeyler karalıyorum. Özlemlerimi, düşlerimi "ESRA" adıyla kamufle ederek hayali platonik bir sevgili yarattım.

Bir de, gö.ümün yemediği konuları, " XALE İSMET" adlı taşeronuma devrederek kendimi sağlama alıyorum.

Gelelim asıl meseleye: Benim eşbaşkanım, okuma yazmayı beceremeyen, Türkçe'ye bir Çin'li kadar uzak bir ev hanımı. Ama Allah var matematik ve maliye konusunda, Nebati'nin bile ders alması gereken tam bir hesap uzmanı; Hakkını yemeyeyim..

Yakın çevremizden zaman zaman eşbaşkanıma, "Kocan, Xalê İsmet ile ilgili şeyler yazıyor, adam bir gün kızıp kapınıza dayanırsa başınız belaya girer" diye gaz vermişler.

Kendisine, "Xalê İsmet, benim mizah kahramanımdır, gerçekten böyle biri yok" dememe rağmen inanmıyor.

Geçenlerde yazdığım şiirlerde geçen ESRA ile ilgili gazla şişirilmiş bir halde yakama yapıştı. Ne dediysem anlatamadım. Çocuklarım, durumu bildikleri halde, eşbakanımı üzerime saldırtma mugallitliği ile kıs kıs gülerek onu provake edip duruyorlar.. Her gün sorgu ve uygulamalarından iflahım kesildi. Telefon rehberimde Esra adında kim varsa hepsine kod isim verdim. Öyle yapmasam bütün Esralar yardım ve yataklıktan aynen Nottigham Forest olurlar..

Geçen gece çok tartıştık, bir türlü anlatamıyorum. "Wallah, Billah, Bı serê  Şêx Esra diye biri yok" dedim.

Dönüp bana ne dese beğenirsiniz?

"Bı kılam- ê qedim heger tu ew orısıpiyê  Esra mahr bıki, ez ê ji Xalê  İsmet mahr bıkım" (Allahın kelamı üzerine yemin olsunki sen Esra ile evlenirsen ben de gözlerinin önünde Xale İsmet ile evlenirim" dedi.,

Allah Xalo'ya yardım etsin.. Bence şimdiden sığınacak bir ülke ararsa iyi olur.

Geliyor gelmekte olan.