Kardeşim Cevat Kormaz da yazmış, harika bir betimleme yapmış ve demişki; "Bu adam TFF başkanı oluyorsa, herkes herşey olabilir. Türkiye fırsatlar ülkesi.

Sorular:

Kim bölmek istiyor?

Bayrağı kim indirmek istiyor?

Ezanı kim susturmak istiyor?

“Hiçbir şey olmasa bile bir şey olmuştur.”

Kafa bu!

Cevat'ın tespitlerini şu kısacık hikayem ile daha anlaşılır bir hale getireyim bari.

Fakir köylünün biri ormanda kışlık odun ihtiyacı için çalışırken Ayı ile karşılaşır. İkisi arasında müthiş bir arbede başlar. O kadar kavga ederler ki ikisi de bitap düşer. Sonunda ayı adamla baş edemeyeceğini anlar ve yoluna gider.

Ama bu kavgada adamın her yeri kan revan içinde kalır. Aylarca bu olayın etkisinde kalarak adeta psikolojik bir travma geçirir.

Adam bu olaydan o kadar etkilenmiştir ki bazen kendi gölgesini bile Ayı'ya benzetir.

Köyde birbirleri ile konuşan iki kişiyi gördüğünde bile onlara yanaşarak:

- Te go Hırç? Mala bave Hırç! (Neee Ayı mı dediniz? Babasının evi yıkılsın!) diyerek yaşadığı korkuyu ifade ederken, herkesin Ayı'dan söz ettiğini sanırmış. Yani onun için Ayı demek bütün korkuların zirvesi demekti.

…

Bu hikayenin verdiği mesajı bu gün siyasete indirgediğimizde, bu ülkede eskiden en büyük paradigma "Kemalizmdi" Şimdi geçerli akçe artık "Ezan, bayrak, bölünme" korkusu maalesef.

--Te go Hırç? diye korku fitilimizi ateşleyen siyasetçileri biraz da anne babalarımızın biz çocuklara verdiği korkuya benzetiyorum.

Tek göz odada onlarca çocuk içinde seks yapma zorunda kalan anne ve babalarımız uyumamız için:

- Yorganı kafanıza çekin, Gure Manco gelecek haaa! diyerek saatlerce yorgan altında nefessiz kalmamıza sebep olurlardı.

Her gece bu korku ile uyumamıza rağmen şu meşhur "Gure Manco”yu görememek bize dert olmuştu..

Ne diyelim; Gure Manco mu? Hırç mı? tercih sizin…