... /Yıl 1994, hiç beklemediğim bir anda Diyarbakır'dan Çankırı'ya sürgün edildiğimi öğrenmiştim. Tayin kararnamesi tarafıma tebliğ edilmesin diye ha bire rapor üstüne rapor alıyordum. Raporlu olduğum süre içinde de tayinimin durdurulması için çalmadığım kapı kalmamıştı. Eş, dost, partili, bürokrat, STK'lardan tanıdıklarımı devreye koyuyordum ama nafile.. Hiç bir sonuç alamıyordum.

Vali yardımcısı ile görüşmek için Vilayetin koridorlarında gezerken Fazilet partili İl Genel Meclis üyesi eski bir arkadaşımı gördüm. Hal, hatır derken durumu ona anlattım. Koluma girerek direk Vali Doğan Hatipoğlu'nun odasına girdik. Selamlaşma sonrası oturduk. Valiye durumu anlattık, "Tayin durmazsa bile en azından çevre illerden birine tayinimin yapılmasını" rica ettik.

Vali dosyamı görünce, "Mümkünatı yok, hiçbir şey yapamam" dedi.

…

Tam kalkıp gideceğimiz sırada içeriye Sebgetullah Seydaoglu ile yanında iki kişi Vali'nin odasına girdiler.

Kızgın bir yüz ifadesi ile Valiye, "Bir yakınım özel harekatçılar tarafından kaçırılmış, nerede olduğunu bilmiyoruz, baş vurduğumuz bütün emniyet ve jandarma, 'Haberimiz yok!' diyor. Ya bu çocuğu bulun, ya da Diyarbakır'ı başınıza yıkarım" dedi. Vali, Sebgetullah Seydaoğlu’na sakin olmasını tembihledikten sonra bir kaç telefon görüşmesi yaptı.

Sebgetullah, "Ya bu çocuk bulunacak, ya da buradan hiç bir yere gitmeyeceğim!" diye ısrarla bağırıyordu.

Sonunda yoğun telefon görüşmeleri sonunda, gözaltına alınan gencin bulunduğu yer tespit edilmişti.

İşte ben, siyasetçilerin yırtıcı ve ısrarcı olmasını, tuttuğunu koparması gerektiğini orada öğrenmiştim. Hanım evladı siyaseti bu coğrafyaya göre değil maalesef.

***

Faşizm, önce tehdit eder, "İkna" olmadınız..

Zindana atıp işkence eder, yine "İkna" olmadınız..

"Delidir" diyerek tımarhaneye atar, "İkna" olmadınız..

Enson sizi bir müptezele infaz ettirerek kendini "İkna" eder..

Xalê Îsmet