../Yoksul ve çaresiz bir yaşamın girdabında yaşama tutunmaya gayret ederken, İnşaatlarda çalışarak bölük pörçük yatırılan sigorta primleri ile nihayet en alt kategoriden emekli olmuştu.

Biraz "rahat" edecek, en azından hasta bir halde çalışmak zorunda kalmayacağı için sevinmişti. Daha ilk emekli maaşını almadan kalp krizi geçirmiş ve ameliyat olmuştu.

"Ameliyattan sonra gözlerimi açtığımda etrafta beyaz örtüler içinde çırılçıplak yatan hastaları görünce öteki dünyada olduğumu sanmıştım. İlk aklıma gelen ne oldu biliyor musunuz? Hani hep derler ya, 'Emekli olanlar bazen ilk maaşını alamadan ölüyorlar' diye.

İşte o an kendi kendime, 'Ahhh keşke emekli olmasaydım, daha ilk maaşımı göremeden öldüm' diyerek hayıflandım..

Ardından soluk almadan devam etti.

Sonrasında uzun süren tedavi, kalp pili, diyetler falan derken adeta nefes alan bir ölüye dönmüştüm. Aldığım emekli maaşının kat be kat fazlası tedavi ve pil masraflarına gitmişti. Üstüne üstlük en az bir yıllık maaş kadar da borçlanmıştım. Şimdi bu EYT'lilerin sevincine bakıyorum da inanın sadece gülüyorum.

Kendim EYT'li değildim, keşke olsaydım.

Benim durumum daha berbat. Kendime de EST'li diyorum, yani Emeklilikte Sağlığa Takılanlar. " dedi.

Evet maalesef bu Ülkede herkes bir şeylere takılıyor. Kimi Adaletsizliğe, kimi Yoksulluğa.

En önemlisi, en zoru da Yaşamın çelmesine takılanlar. Burada ilk akla gelen de Üstadın dediği, "Coğrafya Kaderdir" sözü oluyor.