Hukukçu Orhan Sıcakyüz: Amedspor elitlerin iktidar alanına dönüşmemeli

YENİGÜN HABER – Hukukçu Orhan Sıcakyüz, sosyal medya hesabından yaptığı paylaşımda Amedspor’un son dönemdeki toplumsal ve siyasal konumuna ilişkin eleştirilerde bulundu.

Sıcakyüz, Amedspor çevresinde “yeni bir oligarşinin biçimlendiğini” savunarak, kulüpte yönetici olmak, istişare kurulunda yer almak veya kulübün çevresinde görünür olmanın yalnızca sportif bir pozisyon olmaktan çıktığını ifade etti.

“Sembolik sermaye üretiyor”

Sıcakyüz, Fransız sosyolog Pierre Bourdieu’nün kavramına atıf yaparak Amedspor’a yakınlığın ciddi bir “sembolik sermaye” ürettiğini ileri sürdü.

Bu sermayenin iki farklı alanda karşılık bulduğunu savunan Sıcakyüz, Amedspor çevresindeki kişilerin toplum nezdinde muhalif kimlik, aidiyet ve itibar kazanabildiğini; devlet nezdinde ise muhataplık ve ilişki ağı oluşturabildiğini iddia etti.

Sıcakyüz, paylaşımında bu durumu şöyle değerlendirdi:

“Amedspor’a yakınlık, hem muhalefetin prestijinden hem de iktidarla kurulan temasın imkânlarından beslenen çift yönlü bir nüfuz alanına dönüşüyor.”

“Asıl tehlike burada”

Amedspor’un toplumsal anlamının kişisel çıkarlara dönüştürülmesi riskine dikkat çeken Sıcakyüz, kulübün sahip olduğu sembolik değerin birkaç kişinin sosyal ve siyasal sermayesine çevrilmemesi gerektiğini savundu.

Sıcakyüz, paylaşımını şu ifadelerle tamamladı:

“Halkın ortak değeri olan Amedspor’un sembolik sermayesi, birkaç kişinin kişisel sosyal ve siyasal sermayesine çevriliyor. Halkın takımı, yeni elitlerin üretildiği bir iktidar alanına dönüşmemeli.”

Amedspor’un “sembolik sermayesi” tartışılıyor

Amedspor’un yalnızca sportif bir kulüp olmadığı, Diyarbakır ve bölgedeki toplumsal kimlik, aidiyet ve temsil tartışmalarının da önemli unsurlarından biri olduğu daha önce yapılan akademik ve sosyolojik değerlendirmelerde de ele alındı.

Akademisyen Cuma Çiçek, yakın tarihli bir değerlendirmesinde Amedspor’un gücünün yalnızca ekonomik değil, yıllar içinde oluşan tarihsel anlamından kaynaklanan “sembolik sermayeye” dayandığını belirtmişti. Çiçek, kulübün Diyarbakır’ın yoksul mahalleleri, işsiz gençleri ve güvencesiz emekçileriyle bağını kaybetmesi halinde tarihsel anlamının da zayıflayabileceği uyarısında bulunmuştu.

Sıcakyüz’ün paylaşımı da bu tartışmayı kulübün çevresinde oluşan yeni ilişkiler, yönetim yapısı ve toplumsal nüfuz üzerinden yeniden gündeme taşıdı.