Hizmetçi yerine hizmetkâr sıfatını kendine lâyık görenlerin ülkesinden merhaba. Ne farkı var diyenlere de günaydın efendim.
Girizgâhı sıkı tutup okkalı bir giriş yapmak istedim sadece. Bugün devlet kurumlarında görmeye pek alışkın olmadığımız endemik insan türlerinden birinin var olduğuna şahit olduğumu anlatmak istiyorum.
Aslında bunun anlatılmaya değer olduğuna bizleri alıştıran ve işlerini gelir döngüsünün çarkı mahiyetinde çalıştıran insan müsveddelerine bir tokat niteliğinde olması en büyük temennimdir.
Peki ne yapıyor bu insan türü övgüye mazhar olacak?
Öncelikle kültür ve eğitim seviyesinin her basamağına köprü oluyor. İfade ve eleştiri özgürlüğünü savunuyor. Savunmakla kalmayıp bu özgürlüğe tutkun olan nefeslerin becerilerini geliştiriyor. İslam dinine sahip çıkacağım derken siyasetle içini boşaltmaya çalışan bağnaz zihinler gibi davranmıyor.
Komşusunu rahatsız eden haneye gitmeye imtina edip rahatsız edilen komşuya uydurma hadislerle din dersi vermeye yeltenen belediye görevlisi imajından uzak kalıyor.
Hak Allah'ın adıdır deyip "sizinleyim" demeyi ihmal etmiyor. Kulu ilahlaştırıp prim yapmıyor. Şıracılık yaparak dizleri üzerinde yaşamayı değil gerçekçi olup ayakları üstünde ölmeyi yeğliyor. Çünkü ikamet edeceği onuncu köyün taşlarını elleriyle örüyor. Her yaştan insanı memnun ediyor ve üslup karmaşasına yeltenmiyor. Şerefli bir ana babayla eğitimci ablanın eseri bu insan. Hastaneyi ayakta tutan unsurun milyonluk ihaleler olmadığını bilecek kadar tecrübeli.
Burnu havada personellerin olumsuzluklarını hastadan çıkarmamasını savunacak kadar mert bir kişi. Okulu, öğrencinin ve kendini yetiştirmiş eğitimcinin ayakta tuttuğunu özlem kokan ablasından öğrendiğini sık sık dile getiriyor.
Bağlı bulunduğu birimin hastalar tarafından sürekli yanlış söylendiği konusunda tatlı bir serzenişi mevcut. Hasta hakları değil de insan hakları diyorlarmış. Hastaya insan olduğunu hatırlatmayı görev edinmiş bir kişinin bu karışıklıktan şikayet etmesi biraz komik.
Beşiktaş'ın efsane başkanı Süleyman Seba'ya taraftarın uzun süren şampiyonluk hasretiyle söylediği bir slogan vardı; Seba Gitsin Ahmet Dursun. Genç futbolcunun soyadı mesaj kaygısı barındığı için kullanılmıştı. Dillere pelesenk bu sloganı güncellemeyi borç biliyorum; Herkes Gitsin Ahmet Dursun.