Sanatını icra edebilmek için konser organizasyonlarından sponsor arayışına kadar her aşamada tek başına mücadele etmek zorunda kaldığını belirten Pervin Çakar, kurumsal engellerle karşılaştığına dikkat çekti. Çakar, yaşadığı zorlukları şu sözlerle dile getirdi:
"Çok yoruldum artık. Konser organize etmekten, sponsor aramaktan, sponsorlara dil dökmekten, konser salonu talep etmekten, konser salonu taleplerimin kibar bir şekilde reddedilmesinden... Bunları hak ediyor muydum?"
"Suçlu gibi bakılmaktan yoruldum"
Açıklamasında aidiyet ve kimlik meselelerine de değinen başarılı soprano, sanatının hiçbir kesimden yeterli desteği görmediğini ifade etti. "Sesime sahip çıkacak bir devletimin olmayışından, bana suçlu gibi bakılmasından, sanatımın ne güney ne kuzey tarafından desteklenmemesi ve ilgi görmemesinden çok yoruldum" diyen Çakar, Kürt kimliği nedeniyle ciddi bir önyargıyla karşılaştığını vurguladı.
"Hiç kimse dili yüzünden değersizleştirilmeyi hak etmez"
Bunca yıllık çabasına ve başarılarına rağmen ciddi bir cahillik ve yüzeysellikle karşı karşıya kaldığını belirten Pervin Çakar, sözlerini evrensel bir insan hakları mesajıyla noktaladı:
"Belki evet Kürt olduğum için hak ediyordum ama ciddi bir ırkçılık, cahillik, vurdumduymazlık, yüzeysellik ile karşı karşıyayım. Bunca opera mücadeleme, başarılarıma rağmen bunları hak ettim mi? Hayır. Hiç kimse; kimliği, kökeni ya da dili yüzünden dışlanmayı ya da değersizleştirilmeyi hak etmez."
Sanatçının bu paylaşımı, Türkiye'de ve dünyada sanatçıların etnik kimlikleri üzerinden maruz kaldıkları ayrımcılık ve sanata verilen destek eksikliği tartışmalarını yeniden gündeme getirdi.