Amedspor yönetimi, teknik heyeti ve yüksek istişare kurulu üyelerinin ev sahipliğinde düzenlenen programda; kulübün sportif hedeflerinin yanı sıra önyargıları kırma ve kentin spor kültürünü ulusal kamuoyuna doğru aktarma çabaları vurgulandı.
"Terörsüz Türkiye" ya da "Barış ve Demokratik Toplum Süreci" gibi siyasi ezberlerin tartışıldığı bir dönemde gerçekleşen bu hamle; on yıllardır süren kutuplaşma ve ötekileştirme duvarlarını yıkmak, sporu toplumsal bütünleşmenin bir aracı haline getirmek isteyen çevrelerce olumlu bir "sivil diyalog ve entegrasyon" adımı olarak değerlendirildi.
Sıcakyüz: Sömürge psikolojisi"ve onaylanma ihtiyacı
Amed’in Amedspor eliyle Diyarbakırspor’a dönüştürüldüğü eleştrilerinin yapıldığı paylaşımlarda etkinliğe mesafeli yaklaşan isimlerden Avukat Orhan Sıcakyüz, sosyal medya hesabından yaptığı paylaşımda iletişimin merkezine "egemen olanın yargısının" konulduğunu savundu:
"Kendini sürekli egemen olana anlatma, beğendirme ve kabul ettirme ihtiyacı, sömürge psikolojisinin en örtük yansımalarından biridir... Asıl özgüven, egemenin gözünde makbul görünmek değil, onun onayına ihtiyaç duymadan kendi kimliğiyle var olabilmektir."
Gazeteci ve Yazar Akın Olgun da duruma taraftar gözüyle tepki göstererek, " AmedSpor'u takip eden, yazan, konuşan arkadaşlarımız var ve elbette onlar konuya dair cümleler kurarlar muhakkak ama bir taraftar olarak benim içim kaldırmadı aklı ve durumu. Amedspor'un iletişimi sahada, tribünde kuruldu ve saygıyı kazandı.Yaratıcılığı aynı yerde aramak gerek" sözleriyle kulübün öz kaynaklarına ve taraftarına odaklanması gerektiğini belirtti.
Yüksel Genç’ten ‘Lümpenleşme ve sıradanlaşma’ uyarısı
SAMER Genel Koordinatörü Yüksel Genç ise ana akım siyasetin Amedspor’u sıradan bir futbol takımına dönüştürme ve ulusal temsil alanından uzaklaştırma eğilimine dikkat çekerek, şu uyarılarda bulunmuştu:
“Özellikle egemen siyaset ve ana akım siyaset, Amedspor’un sıradan bir futbol takımına dönüşmesini ve ulusal temsil alanından uzaklaşmasını istiyor. Bu çağrı zaman zaman kulübün taşıdığı kimliğin kriminalize edilmesiyle birlikte yürütülüyor. Oysa Amedspor’u ne yalnızca sıradan bir şehir takımı olarak görmek ne de resmi anlamda bir “ulusal kulüp” olarak değerlendirmek doğru olur. Amedspor’un anlamı taraftarlarıyla kurduğu ilişkiden doğuyor. Taraftarlarının ve destekçilerinin ona yüklediği anlam da uzun süredir yoksun bırakıldıklarını veya mücadelesini verdiklerini düşündükleri kimlikleriyle ilişkili. Bu nedenle Amedspor, Kürtler açısından spor sahasında kimliğin inşa edildiği ve temsil edildiği alanlardan biri olarak görülüyor.
Amedspor’un popüler kültür içerisindeki rekabet ilişkilerine daha fazla çekilmesi, diğer kulüplerle benzeşen bir yarış mantığına indirgenmesi mümkün. Bu durumda gençlerin ilk kez tanıştığı kimlik politikleşmesi hızla lümpenleşebilir, sıradanlaşabilir ve ve anlamsızlaşabilir”
Öte taraftan en sert tepki ise taraftarlardan geldi. Kulüp yönetiminin yaptığı etkinlik, kimi taraftarlarca “Neredeyse elitlerden oluşan halktan uzak Amedspor yönetimindeki iş ve hukuk insanlarının kendini devlete şirin gösterme çabası olarak” nitelendirdi.